Helmuth van Galen: Buitenruimte

Hoewel de schilderijen van Helmuth van Galen (1955) wel degelijk refereren aan landschappen, geeft de kunstenaar de voorkeur aan de benaming "buitenruimte". Het werk is niet geschilderd naar voorbeelden uit de waarneming. Alle buitenruimten zijn imaginair.

De werken bestaan uit horizontale geledingen. Daarmee komt het accent op "panorama kijken". De horizontale stapeling van de kleurbanen doorbreekt het gebruik van de meer traditionele middelen om ruimte te scheppen. Door het ritme van de bandbreedte, de kleursamenstelling en de suggestieve details op de grens van de kleurvlakken balanceert het werk tussen een platte stapeling en een suggestieve ruimte.

In Van Galen's tweede solotentoonstelling in Galerie 14-16 Posthuys zijn werken te zien die een keur aan herinneringen en associaties zullen oproepen. Naast horizontale doeken zijn ook vierkante doeken in de tentoonstelling te zien.