Geboren in Kampen in 1949 in een "streng" gezin besefte Jook als klein meisje al dat tekenen een manier van uitdrukken betekende waar zij haar emoties kwijt kon. Ook een leraar van de middelbare school zag haar talent en brak een lans voor haar om haar naar de Academie te laten gaan. Zelf wilde ze dat ook graag, maar haar ouders stonden dit niet toe. Dan maar, na de middelbare school, naar de school voor creatieve therapie en creatief therapeute worden, om zo dicht mogelijk bij haar eigen bron te blijven. Tijdens dit werk kwam ze in contact met een groep mensen die wel de kunstopleiding deden of hadden gedaan en waarmee ze tekende, schilderde en boetseerde. Zodra ze echter niet meer gehinderd werd door de druk van haar opvoeding kon ze zich verder bekwamen in allerlei technieken van de beeldende kunst door met succes opleidingen in tekenen, schilderen, kunstbeschouwing en intuïtieve ontwikkeling te volgen.

De essentie van haar werk omschrijft ze zelf als: Het zoeken van balans en ruimte, naar zowel grenzeloosheid als begrenzing. "Ruimte heeft voor mij te maken met schoonheid en verstilling.
Daarnaast ben ik mijn hele leven gefascineerd door de verstilling in de natuur, oude stenen en schelpen, frescoachtige muren en oude beschavingen. In dat alles vind ik rust en balans. In mijn werk laat ik mij de laatste jaren inspireren door mijn eigen bewustwordingsprocessen en door materialen die iets beleefd hebben en zelf al een verhaal te vertellen hebben. Ik wil de materialen, de gewone dingen, laten spreken. Door ze op te nemen in mijn werk spreken ze vaak nog sterker. Het raakt voor mij aan iets dat doorleefd is en soms doorleefd wil worden. Hierdoor stralen mijn composities meestal soberheid en rust uit. In mijn kleurgebruik zoek ik ook naar harmonie. Bezig zijn met een werk betekend voor mij een zoektocht naar de bron in mijzelf en voldoen aan een voortdurende behoefte om in ontwikkeling te zijn."

Het werk van Jook Lanooy bestaat uit veel lagen die zichtbaar en afleesbaar zijn, omdat er altijd wat van de ondergrond zichtbaar blijft. Door acrylverf te mengen met materialen, of materialen op te brengen op de onderlagen, ontstaat een compositie van materie, structuur en kleur, die leidt tot een verstilde sfeer in ingetogen kleurschakeringen. Het gebruik van wat ruigere materialen als hout, lood, zink of ijzer is verrassend.