Over het werk van Gerard Dekker:

In zijn (beeldend) werk gaat het in het algemeen om het aan de oppervlakte brengen van een herinnering van gevoel, in een ritmische chaos van beeldfragmenten. De wereld als onbegrijpelijke werkelijkheid opgebouwd uit vlakken en grillige lijnen, getekende fragmenten die in de verte refereren aan concrete verbeelding.

Een poging om een vaste kijk op deze werkelijkheid te ontregelen en daarmee de angst ervoor te overwinnen. In lagen over elkaar, elkaar bedekkend geeft het bovendien een tijdsbegrip weer waarin alles weer verdwijnt zoals muziektonen na hun klinken weer verdwijnen in de stilte.

Het meeste echter blijft door transparantie zichtbaar en geeft de suggestie van een controleerbare handeling en inzicht in het wordingsproces. Maar de delen die verdwijnen zijn eigenlijk het belangrijkste, zij prikkelen ons verlangen naar kennis van het geheim van de oorsprong.