Het gevoel voor diepte ontstaat door de combinatie van kleurgebruik en door de over elkaar heen geplaatste vormen. Ook ‘tekent' de kunstenaar in zijn werk door middel van borduursel, dat het werk eveneens reliëf geeft. Veel van zijn werken zijn letterlijk geperforeerd waardoor de beschouwer een idee krijgt voor dat wat er áchter het papier bevindt, in letterlijke- maar vooral in figuurlijke zin.

De vormentaal die hij gebruikt past binnen een scala van iconen die, in dit hypervisuele tijdperk, een duidelijke aanwezige rol speelt. Deels herkennen we meer hedendaagse beeldtaal, afkomstig van computerspelletjes en pictogrammen. Veelal is de basis voor met name het tweedimensionale werk een structuur van lijnen die doen denken aan de schematische lijnen van een metroplattegrond of de structuren op een computerchip.

Het werk van Ton Slits daagt de beschouwer uit tot aandachtig en zorgvuldig kijken. Wat is de diepere betekenis achter de uiterlijke verschijningsvorm van het werk? De symbolische beeldtaal van Ton Slits biedt de beschouwer enig houvast, maar brengt hem tegelijkertijd op een dwaalspoor. Bewust, zo lijkt het. Want de symbolen betekenen nu eenmaal niet voor iedereen hetzelfde.

Werk van Ton Slits is ook te zien tijdens de tentoonstelling Huizen en Kruizen bij de kunstvereniging Diepenheim te Diepenheim.