STRUCTURAL-CULTURAL-NATURAL

"Ik verzamelde al van jongs af aan. Het waren toen vogelnestjes met kapotte eierschaaltjes die tentoongesteld werden op zolder." Zijn kleine museum noemde Sjaak Korsten (Helden, 1957) het. Waarschijnlijk was dit het begin van zijn drang om tijd en vergankelijkheid te conserveren. Tijd is een breed begrip en Korsten ervaart het ook op deze wijze. Tijd is voor hem de persoonlijke groei, maar ook de groei en evolutie van alles om hem heen: onderwerpen die nog altijd als een rode draad door zijn werk lopen. Zijn gedachtegang hierover vertaalt hij in beeldende poëzie. Het verzamelen doet Korsten nog steeds, zoekend naar materialen tijdens zijn boswandelingen of in verbouwingscontainers. Materie is voor hem het uitdrukkingsmiddel voor zijn gevoel van het moment; het moment nu.

De materialen die hij vindt kunnen jaren in zijn atelier blijven liggen en worden pas verwerkt indien ze passen in een moment. Naast de verzamelde materialen ligt ook de natuur zelf heel dicht bij Korsten. Zo zullen natuurlijke vormen altijd te herkennen zijn in zijn werk. Samen symboliseren zij voor hem zijn, waarschijnlijk levenslange, zoektocht naar de balans tussen ratio en emotie. Indien een toeschouwer zich verdiept in zijn werk zal hij deze zoektocht herkennen. Zijn werken zijn soms sober en direct, maar vaak ook zijn ze opgebouwd uit verschillende lagen waarin emotie en ratio verwerkt zijn. Hij legt ze op zijn ateliervloer en werkt daar vervolgens dagenlang aan. Hierdoor kan men zijn kunst zien als een dagboek waarin Sjaak Korsten zijn momenten beschrijft. Sjaak Korsten maakt naast werk op papier en canvas ook objecten en installaties, tevens is hij dichter en muzikant.

Tekst: Judy Straten, september 2007